เมนู ยามแม่ไม่อยู่555 (2วันแล้วT T)

ตอนแรก จะต้มมาม่ากิน 

อาม่าเพื่อนแม่เดินมาถาม อาหงส์ลื้อกำลังจะกินไรอ่ะ(พลางมองมาที่หม้อต้ม)

เรา :อั๊วะ กำลังจะกินมาม่า จ้ะ

ม่า say :ลื้ออย่าไปกิน มันไม่ดีหรอก

เรา :อั๊วะ ไม่รู้จะกินไรอ่ะ

ม่าsay :ลื้อกิน ยำปลากระป๋องดิ อร่อยนะ

เรา :ที่บ้านอั๊วะไม่มี ...ปลา..(พุดยังไม่จบประโยค)

อาม่า : แต่อั๊วะมี สามแม่ครัว 19บาท...

เดินไปหยิบที่ร้านสิ ตามอั๊วะมาๆ 

(เดินนำอย่างรวดเร็ว...แล้วหันมาตะโกนอีกรอบ) 

ลื้อปิดประตูบ้านด้วยนะอาหงส์ (โอ้ว...ยังอุตสาห์ห่วงใยบ้านลูกค้า)

อั๊วะ เอ้ย!!!เรา เดินตามอย่าง งงๆ พร้อมเงินในกระเป๋า 20บาท ...

หลังซื้อเสร็จ ยังบอกอีกว่า ให้ใส่หอมแดงด้วยนะ อย่าลืม...

ลื้อเอาปลากระป๋องไปผัดก่อน ผัดเสร็จเอาขึ้น 

แล้วบีบมะนาวลงไปครึ่งซีกพอ โรยพริกแดง และหอมแดงตามนะ อย่าลืมผักชีด้วยล่ะ 

จ้ะม่า 

เด่วๆๆๆ 

เราหัน ...อะไรม่า?

อ่ะ ตังค์ทอน 1บาท อย่าลืมๆ แล้วถ้าแม่กลับมา ให้มาหาอั๊วะด้วยนะ กูคิดถึงแม่มึง 

555จ้ะ ...

นี่สินะ การตลาดที่แท้จริง 

นำเสนอ รุกอย่างรวดเร็ว ไม่ให้ตั้งตัว 

ชี้แนะ และห่วงใยทั้งก่อนขายและหลังการขาย

แถมมีคิดถึงแม่ลูกค้าดั๊วะ 

อาม่าไม่ได้แก่เพราะอยู่นานอย่างเดียวจริงๆ นับถือๆ